Rotsplanten bekijken in Wallis

Rotsplanten bekijken in Wallis - Zwitserland

Luuk Vermeer

Dit artikel is sterk verkorte versie van een verhaal dat in het novembernummer van 2007 in Folium Alpinum heeft gestaan. Vooral niet-leden van de NRV krijgen zo een beeld wat ons tijdens onze bergvakanties zo boeit.

Wandeling van de Simplonpas naar de Chaltwasserpas

Een mooie wandeling om te doen is vanaf de Simplonpas (2005 meter) naar de Chaltwasserpas. Deze wandeling duurt ongeveer zo’n 2½ uur, en gaat steeds maar omhoog. Je moet wel langs dezelfde weg terug.

Tijdens de wandeling om het meer vonden we o.a. Pulsatilla alpina, Dryas octopetala,

Androsace helvetica, Androsace chamaejasme, Thlaspi rotundifolium, Viola cenisia, Primula

auricula, Leontopodium alpinum, Globularia in soorten, Saxifraga caesia, S. paniculata,

Centaurea montana, Ranunculus alpestris. Ranunculus aconitifolius, Primula farinosa,

Pedicularis foliosa en Pedicularis verticillata, Soldanella alpina en Silene acaulis. Ook hier

heb ik een aantal soorten genoemd die mij in het oog sprongen. Uiteraard groeien ook hier

nog veel meer soorten. Deze pas met bijbehorende wandeling was voor mij een echte topper.

Direct aan het begin van de wandeling vanaf de

parkeerplaats bij de Hospiz word je

overdonderd door de overweldigende aantallen

Pulsatilla apiifolia in combinatie met Trollius

europaeus, dit alles geflankeerd door o.a.

Narcissus poeticus en nog veel meer moois. Na

een klein stukje lopen zie je op een rotsrichel

een mooie groep Paradisia liliastrum groeien. Al

wandelend vind je mooie groepen Gentiana

acaulis en Gentiana verna, geflankeerd door

grote hoeveelheden Pulsatilla vernalis. Deze

soort is op deze hoogte meestal al wel uitgebloeid maar wat hogerop staan ze nog in bloei.

Geleidelijk gaat het pad over in een paadje met aan de rechterkant een snel stromende

beek. Hier vind je o.a. Silene acaulis, Androsace obtusifolia, Salix in soorten, Rhododendron

ferrugineum, Pinguicula vulgaris en nog veel meer.

Op ieder stukje van de wandeling vind je weer

andere planten, zoals Pedicularis recutita, Viola

calcarata, Nigritella nigra en grote hoeveelheden

Salix reticulata. Met de toenemende hoogte

verandert ook het landschap. De bomen worden

steeds kleiner om uiteindelijk geheel te ver-

dwijnen. Ook de graszone maakt plaats voor

meer puin en gruis met ertussen grote

rotsblokken. In dit gedeelte van de wandeling

vind je weer andere planten, zoals Senecio

incanus, Primula hirsuta, Geum reptans en

Doronicum clusii.

Tijdens de wandeling steek je drie keer een snel

stromende gletsjerbeek over. De Walliser

timmermannen hebben zeer hun best gedaan en

er mooie houten bruggetjes over gemaakt.

Nadat je de bruggetjes gepasseerd bent wordt

het wat de planten betreft pas echt interessant.

Wat te denken van Androsace alpina, Ranunculus

glacialis en misschien wel de mooiste van allemaal, Eritrichium nanum. Maar wat ik hier ook

zeer mooi vond was een prachtige groeiplaats van Saxifraga oppositifolia.

Er was er geen een hetzelfde. Ook de kleuren waren enorm divers. Voor mij was dit de

mooiste groeiplaats die ik ooit heb gevonden. Al de planten die ik hier opgenoemd heb

stonden in bloei.

De driepassentocht

Wat erg leuk is om te doen, is de driepassentocht. Daar bedoel ik mee de Grimselpas (2165

m), de Furkapas (2431 m) en de Nufenenpas (2478 m). Tijdens deze rit wordt je

regelmatig getrakteerd op prachtige vergezichten.

Bovenop de passen is ook veel te vinden aan rotsplanten. Vooral op de Nufenenpas staan

grote bestanden Soldanella pusilla. Ook witte exemplaren zijn er te vinden. Verder groeien

hier ook veel Primula hirsuta. Ik vond vooral de rit naar de Nufenenpas landschappelijk erg

mooi. Het is aan te bevelen om onderweg af en toe te stoppen, want ook op die plekken

groeien veel soorten planten. Vooral Primula farinosa en Dactylorhiza majalis var. alpestris,

Aster alpinus en Pedicularis verticillata zijn hier zeer algemeen. Let wel op de motorrijders.

Vooral op zondag lijkt het wel of alle motorrijders in Zwitserland de driepassentocht

gekozen hebben.

Grimselpas

Als laatste van de drie passen de Grimselpas. Deze pas vormt de scheiding tussen het

Berner Oberland en Wallis. Het komt vaak voor dat midden in de zomer de pas afgesloten

is vanwege slecht weer of sneeuwval. Het is een mooie pas om te rijden. Wij werden

verrast door de mooie kleuren in het landschap, variërend in diverse tinten groen, bruin en

grijs. Toen wij in 1999 voor het eerst deze pas opreden, lag er boven op de pas, naast de

weg, nog ongeveer drie meter sneeuw.

Het aantal bloemen op de pas valt wat tegen. Wel vonden we er veel Primula hirsuta,

Saxifraga oppositifolia en Pulsatilla apiifolia. Vanaf deze pas gaat er in westelijke richting

een smal weggetje richting de Oberaarsee. Het verkeer wordt geregeld door een

stoplicht. Omdat je elkaar bijna nergens kan passeren heb je ongeveer tien minuten de

tijd om deze weg in te rijden. Dit gebeurt om het halve uur. Het andere halve uur is voor

het verkeer dat weer terug wil keren naar de Grimselpas. Aan het eind van dit weggetje is

een ruim parkeerterrein. Hiervandaan is er een wandelpad naar de Oberaargletsjer.

Bij de gletsjer vonden er o.a. Saxifraga

bryoides, Minuartia sedoides, Bartsia alpina,

Primula hirsuta, Pulsatilla vernalis, en heel grote

aantallen Sillene acaulis, Linaria alpina en

Myosotis alpestris. Van deze laatste soort

vonden we ook enkele zuiver witte exemplaren.

Aan orchideeën zagen we hier Coeloglossum

viride, Dactylorhiza sambucina en Leucorchis

albida. Ook dit is maar weer een kleine greep uit

het totaal aantal soorten dat wij hier hebben

gezien.

Wandelen in de omgeving van Zermatt

Een prachtige wandeling is te maken in de omgeving van het toeristische Zermatt. Vanuit

Zermatt kan je omhoog met de Gornergratbaan naar de Gornergrat. Wanneer je boven

aankomt is het eerst genieten van het werkelijk prachtige uitzicht op de bergwereld

rondom je. Wat vooral in het oog springt is de bekende Matterhorn. Maar wat te denken

van de mooie bergen van de Monte Rosa groep, met namen als de Lyskamm, Castor, Pollux

en de Breithorn, die op hun beurt weer begeleid worden door de Theodulgletsjer en de

Grenzgletsjer.

Het is hier boven wel erg toeristisch en er is al veel aan mooie dingen verloren gegaan door

bouwactiviteiten. Toen wij er in 1999 voor het eerst kwamen, groeide er in de directe

omgeving van het restaurant en in de aanloop van het wandelpad mooie rotsplanten. Deze

zijn nu allemaal verdwenen door de bouwactiviteiten.

De route naar beneden kan je naar behoeven inkorten door de diverse haltes waar je kunt

instappen in de trein, die je weer naar Zermatt terug brengt. Maar het advies van mij is om

in ieder geval de eerste drie stations te negeren omdat juist in dit stuk de meeste planten

groeien. Vooral in het eerste stuk kan je genieten van mooie uitzichten, en vaak is de

Matterhorn beeldbepalend.

De planten die je hier tegenkomt zijn, o.a.

Androsace vandellii, Androsace alpina,

Androsace carnea en Androsace obtusifolia.

Op deze hoogte (3000 m) groeien heel

donkere exemplaren Thlaspi rotundifolium.

Natuurlijk zagen we nog veel meer zoals:

Saxifraga oppositifolia, S. bryoides en S.

muscoides, Gentiana acaulis en G. orbicularis.

Prachtige planten van Vitaliana primuloides

werden afgewisseld met Viola calcarata.

Op de vochtiger plekken zagen we

Ranunculus glacialis. Op de drogere plekken

groeide

Ranunculus pyrenaeus en Lloydia serotina.

Soldanella alpina vonden we daar waar de

sneeuw net weg was. Op de route naar

beneden vind je ook veel Pulsatilla vernalis en

Pulsatilla apiifolia.

De Moosalp

Voor diegenen onder ons die mooie

alpenweiden willen zien, is een bezoek aan de

Moosalp zeker aan te bevelen. Dit gebied is

te vinden ten zuidwesten van de grotere stad

Visp in het Rhônedal.

Vanuit Visp gaat er een bergweg omhoog naar Burchen en Unterbach. Daar volg je de weg

naar Moos, Torbel en Stalden. Tijdens deze rit kom je vanzelf de alpenweiden tegen. Ook is

dit gebied bekend om de beroemde Walliser vechtkoeien. Deze zwarte gevaarlijk uitziende

koeien worden gebruikt om gevechten mee te houden. De borden geven aan om wel wat

voorzichtigheid in acht te nemen.

De Col du Sanetsch

Tenslotte wil ik jullie nog meenemen naar de

Col du Sanetsch (2243 m). Deze col is te

vinden in het Franstalige deel van Wallis, ten

noorden van de grotere stad Sion.

In de aanloop van de route naar boven

passeer je ook hier heel mooie alpenweiden

met ook hier een keur aan mooie planten.

Aangekomen boven op de col is er genoeg

ruimte om de auto te parkeren. Vanaf hier

zijn er voldoende wandelmogelijkheden om

je een dag te vermaken, Wij hebben hier

gekozen om in westelijke richting te

wandelen naar de Glacier de Tsanfleuron om

uiteindelijk vast te lopen in de sneeuw.

Plantensoorten die wij hier vonden waren o.a.

Pulsatilla vernalis, Saxifraga oppositifolia,

Draba aizoides en Ranunculus alpestris.

In dit gebied ligt in juni nog vrij veel sneeuw.

Dus ik denk dat er in juli en augustus veel

meer planten te vinden zijn. Maar onze

voorkeur gaat ernaar uit om de col zelf te

negeren en de weg te vervolgen naar het eind

van de weg. Vanaf de col is dat nog een paar kilometer.

Na de col daalt de weg weer een beetje en vanaf de col wordt het wat planten betreft pas

echt interessant. Al na een paar (misschien twee km) zie je aan de linkerkant van de weg

hele grote rotsblokken liggen. Er is daar ook een soort stenen gebouwtje. Deze grote

rotsblokken zijn rijkelijk begroeid met Androsace helvetica.

Androsace pubescens

Achter deze rotsblokken is een mooie

groeiplaats met Thlaspi rotundifolium.

In de directe omgeving is ook een groot

aantal rotsplanten te vinden, zoals diverse

gentianen, Globularia cordifolia en G.

nudicaulis. U heeft misschien wel gemerkt

(aan de laatst vermelde plantensoorten) dat

we hier in een kalkgebied zijn aangeland,

terwijl op de col zelf alles wees op een zuur

gedeelte. Toch wel bijzonder dat dit zo

dicht bij elkaar ligt.

Aan het eind van de weg is ook hier voldoende parkeergelegenheid. Wij kozen ervoor om de

wandeling te maken die om het meertje loopt. Het duurt ongeveer 2½ uur en is niet echt

moeilijk.

Direct al aan het begin van de wandeling vonden wij twee planten die leken op Androsace

helvetica, maar ze waren toch anders. Bij thuiskomst heb ik de foto’s doorgemaild naar een

bekend lid van onze vereniging. die mij vertelde dat dit Androsace pubescens was. Toch

leuk om die ook maar even te vinden.

De alpenweide kun je voor jezelf een

beetje onderverdelen in vochtige en droge

gebieden. Uiteraard vind je daar

verschillende soorten planten. In de droge

alpenweiden is o.a.te vinden: Veronica

spicata, Pulsatilla-soorten, Aster alpinus,

Gentianella germanica, Sempervivum

arachnoideum en S. montanum. De

volgende soorten orchideeën vonden we

hier: Dactylorhiza sambucina, Gymnadenia

conopsea, Leucorchis albida, Dactylorhiza

maculata en D. fuchsii en ook nog

Coeloglossum viride en Nigritella nigra.

In de vochtige delen groeien heel veel Dactylorhiza majalis subsp. alpestris, Listera

ovata, Primula farinosa en Bartisia alpina. Dit alles wordt compleet gemaakt met een

keur aan andere planten, zoals diverse soorten Campanula en Phyteuma, die op hun beurt

weer worden vergezeld door o.a. Polygonum bistorta, Geranium sylvaticum en Rhinanthus

in soorten.

Het spreekt natuurlijk wel voor zichzelf dat al dit moois alleen maar te zien is als de

alpenweiden nog niet zijn gemaaid. Ik kan mij wel voorstellen dat dit gebied er heel

anders uitziet als je in juli of augustus hier met vakantie bent.